Sztuką jest...
Nauczyć kochać, kiedy serce
nienawidzić wszystko potrafi...

Podstawowe zasady zdrowego gniewu

  Gniew jest naturalną ludzką emocją — nie jest on oznaką braku stabilności emocjonalnej, jest jedną z wielu emocji doświadczanych w życiu. Opiera się na ocenie danego doświadczenia jako mogącego wywrzeć na nas negatywny lub pozytywny wpływ. Prawdopodobieństwo zareagowania gniewem zależy od tego, w jaki sposób ocenimy innych, środowisko a nawet własne myśli, zachowania lub emocje.

  Przeżycia gniewu różnią się intensywnością i czasem trwania. Gniew podobnie jak inne emocje, może być krótkotrwałą reakcją na konkretne wydarzenia lub mieć charakter chroniczny, zabarwiając wszystkie nowe doświadczenia i powodując, że dany człowiek gniew przeżywa codziennie.

  Gniew bywa zwykle reakcją na inne emocje —może być emocją pierwotną— bezpośrednią reakcją na zagrożenia, ale może być też wtórny wywołany przez inne emocje np. Zranienia, zawstydzenia, rozczarowania, odrzucenia, zakłopotania, poczucia pominięcia lub poniżenia.

  Gniew mówi więcej o naszych własnych pragnieniach i potrzebach aniżeli o wywołującej go osobie lub sytuacji.


Negatywne skutki gniewu

  FIZYCZNE: zdenerwowanie, napięcie mięśni, przyspieszony i płytki oddech, przyspieszone tętno, zaburzenia snu, problemy z trawieniem, podrażnienie skóry, skurcze mięśni.

  EMOCJONALNE: niepokój, poczucie winy, wstyd, depresja, eskalacja gniewu, niepewność, lęk, poczucie nieprzystosowania, smutek, zakłopotanie, poniżanie samego siebie.

  SPOŁECZNE: wycofywanie się, nawiązywanie przyjaźni z innymi osobami doświadczającymi gniewu, szukanie kozła ofiarnego, rasizm, nienawiść, wrogość, agresja w relacjach z ludźmi, zachowania bierno — agresywne, negatywizm, drażliwość, sarkazm, cynizm.

  INTELEKTUALNE: zmniejszona zdolność koncentracji, blokada myśli, zapominanie, trudności w wyciąganiu wniosków, błędy w rozumowaniu, mowie lub działaniu, zmniejszona zdolność rozumienia lub wyrażania siebie.

  DUCHOWE: osłabienie duchowych lub religijnych przekonań i praktyk, postawa nienawiści i zemsty, osłabieniem wiary we własną rodzinę, w sens i cel życia, utrata równowagi w życiu, poczucie pustki i izolacja.

  W DZIEDZINIE OGÓLNEGO ŚWIATOPOGLĄDU: pesymizm, pomniejszanie znaczenia elementów pozytywnych, zwiększone poczucie bezradności i wyobcowania.


Czym jest lęk?

  Lęk pojawia się najczęściej jako reakcja na wydarzenie odbierane jako zagrożenie (jest sygnałem alarmowym).

  Lęk wpływa na nasze zachowanie, myśli i odczucia oraz reakcje fizyczne naszego organizmu.

  Reakcje lękowe mogą przejawiać się w bardzo różny sposób - dotyczy to zarówno ich intensywności jak i formy.

  Lęk pojawia się w sytuacjach, które oceniamy jako niepewne, niebezpieczne, czy nieznane.

  Lęk jest zazwyczaj uczuciem nieprzyjemnym, ale nie jest niebezpieczny.

  Lęk przygotowuje do działania, umożliwia wypracowanie sposobów tego działania.

  Lęk ułatwia uczenie się zachowań społecznych, pogłębia empatię, uwrażliwia na to, co dzieje się z innymi.

  Lęk staje się patologiczny, gdy stale dominuje w zachowaniu i prowadzi do szeregu zaburzeń. Wówczas reakcje lękowe tracą swoje przystosowawcze znaczenie, stają się nieadekwatne do bodźców, a niepokój wywołują sytuacje nie mające znamion zagrożenia. Każda nowa sytuacja wywołuje napięcie, ciągłe oczekiwanie zagrożenia, wyzwala niepokój, zagrożenie, sygnalizuje możliwość porażki. Lęk prowadzi do chaosu w działaniach, agresji, czy bierności, także do apatii.


Chwalenie dziecka

Każde dziecko, aby miło szansę na prawidłowy rozwój w zakresie funkcji intelektualnych, czy społecznych musi otrzymywać wsparcie od najbliższych zwłaszcza rodziców. Jednym z elementów wsparcia psychologicznego jest pochwała. Dobra pochwała składa się z dwóch części:

  Ważne są słowa, które rodzic kieruje do dziecka (rodzice opisują to, co widzą i co czują) np. "bardzo starannie odrobiłeś lekcje"

  Ważne są wnioski dziecka po komentarzu rodzica - czy potrafi pochwalić samo siebie np. "umiem sobie poradzić z zadaniem".

Aby dziecko otrzymało właściwe wsparcie psychologiczne należy unikać takiej pochwały, w której ukryte jest przypominanie wcześniejszego niepowodzenia dziecka np. "Widzisz, jak chcesz to potrafisz się postarać i możesz dostać czwórkę". Również wyraz "ale" rujnuje nasza pochwałę np. "Cieszę się, że posprzątałeś swój pokój, ale szkoda, że książki stoją tak krzywo".


O Blogu

Na naszym Blogu, będziemy przedstawiać i przekazywać Państwu, treści dotyczące tematyki wychowania, nauczania, emocji, relacji społecznych, pracy zawodowej, trudności w zachowaniu. Z mojej długoletniej praktyki wynika, że są to najczęstsze problemy, z którymi osoby zgłaszają się po pomoc psychologiczną.